April 18th, 2014

Voetbalreizen naar Brighton blijven geweldig. Al houd ik ervan om in niet al te grote groepen te reizen, 2 tot
4 is perfect. Dit omdat we dan maar met 1 auto hoeven te reizen, of dat we met z'n allen aan 1 tafel kunnen
zitten in de pub. De tweede reden is natuurlijk onzin, maar het is wel makkelijker om zo bij te houden wie het
volgende rondje mag halen.

Deze wedstrijd ging het echter anders, met de rest van de familie werd het omgedoopt tot een reisje naar
Engeland waar tijdens deze vakantie ook een wedstrijd bezocht zou worden, of voor mij eigenlijk een
wedstrijd bezoek aan Brighton waarbij ook een familievakantie zat ;-)

Met twee auto's op de boot van Calais naar Dover. Laatste keer voor mij, niet mijn ding, te langzaam.
Volgende keer weer door de Eurotunnel dus. Voor Dover had ik stieken het adres van het locale stadion
opgeschreven, "per toeval" langsrijden en enkele foto's maken. De haven van Dover, ligt echter nogal
overhoop, dus verder dan een later gemaakte foto van het Cray Wanderers stadion kwam ik niet. Later nog
begrepen dat het een stadion is wat ze delen. Vond het ook niet zo heel bijzonder.

Zaterdag was de grote dag. De mannen naar de wedstrijd, de vrouwen shoppen in Brighton. Wederom mooi
optijd naar het stadion zodat we even goed rond konden kijken en optijd op de tribunes zaten. De opbouw
naar de wedstrijd, de sfeer, vind het zeker net zo mooi als de wedstrijd zelf. 
De wedstridj begon 7 minuten later in verband met de Hillsborough herdenking, de minuut stilte voor de
wedstrijd was nagenoeg stil, her en der een telefoon piepje.. (uitzetten!!) Het was mooi.

De wedstrijd zelf was best aardig, zeker gezien het aantal gedrochten die ik/we de afgelopen maanden
bezochten. Vaak was het de bal rondspelen zonder idee. technisch goed, maar totaal rendement loos. Zoals
gezegd, het was nu wat beter, met twee echte vleugelspelers, LuaLua en March, Lingard vlak achter Ulloa
was het voor Oscar zijn maatstaven erg aanvallend. De wedstrijd was niet goed, maar wel zeer vermakelijk,
vooral de eerste helft. Enkele goede kansen, een paar prima goals, de banter richting Poyet jr, de zoon van
oud Brighton trainer Gus, het was zoals een wedstrijd hoort te zijn.

De tweede helft was wat minder, Brighton vond het best, Charlton nog in gevecht tegen degradatie, moest
komen, waar was redelijk machteloos. In de laatste minuut maakte JFC nog de 3-0 zodat iedereen tevreden
naar huis kon. Wij gelukkig ook, waar we de dag in traditie afsloten bij de Italiaan en ons zoals het hoort in
Brighton blauw betaalden aan parkeerkosten.

Volgende wedstrijd had Forest uit moeten zijn, maar deze is al uitverkocht, hopen dus op de playoffs!